My Blueberry Nights

Heh. Takie dziwne uczucie, jak wsiadać po długiej przerwie za kierownicę samochodu – wiesz, że potrafisz to robić, ale boisz się, że coś pójdzie nie tak. Nie będzie dziś długiego, porywającego wpisu. Będzie coś na rozgrzewkę, żebym wtopił się w otocznie, które zresztą sam stworzyłem. Króciutki wpis, który miał być opisem na gg. Zapraszam do krótkiej lektury:

I want a girl with lips like morphine,
Knock me out every time they touch me.
I wanna feel a kiss just crush me,
And break me down.

Cześć.
Wiecie, są ludzie, którym się wszystko udaje.. Może nie od razu i w niedokładnie taki sposób, jaki by chcieli, ale jednak osiągają swój cel. swoje cele, bo może być ich wiele. Hmm, każdy by tak chciał, prawda? Ja też! I pewnie byłbym zazdrosny, gdyby nie fakt, że mam się świetnie, nie narzekam!;)
Wczoraj był Walentynki i wiecie co? Odpoczywałem.. W kominku strzelał ogień, na stole stała butelka z bąbelkami, a Ona przytulała się do mnie uśmiechnięta. Tak, to był pełen relaks, luz, blues.. Chyba oto w tym wszystkim chodzi. Żeby patrzeć na uśmiech i.. też się uśmiechać.

I co? Żyję non-stop z telefonem
i czasami mam dość, rozumiesz, Ziomek?
Przecież to będzie przegięcie w drugą stronę,
zbyt długo być pod telefonem,
teraz mam wyciszony dzwonek,
ja też potrzebuję ciszy trochę!

Znacie to uczucie, gdy stoicie przy wejściu na plaże ze znajomymi i mówicie sobie: kto ostatni wbiegnie do morza jest głupi, biegniecie, co sił w nogach, jesteście pierwsi, zostało Wam kilka metrów i zaczynacie zwalniać, bo dopada Was strach, że.. dopada Was strach, nie wiecie czemu. Może woda jest zimna? Może reszta wcale nie biegnie, tylko stoi i śmieje się, że ktoś się tak stara nie być ostatni? A może to strach, że wszystko idzie zbyt dobrze.. Nikt nigdy nie chce być drugi (nie wspominając już o ostatnim), ale gdy jest pierwszy, czuje tę presję. Chyba właśnie trochę tak się czuję. Chyba, bo nie jestem pewien..
Ahaha, no to poleciałem teraz;D Nie czuję się, jak w wyścigu, czuję się dobrze, po prostu;)

Dlaczego nie ma długopisów?
Nigdzie nie ma długopisów, nie ma, nie ma, nie ma, nie ma!
Może są w którymś koszyku
Albo w jednym z piórników? nie ma, nie ma, nie ma, nie ma!
Nie ma markerów, malografów nawet nie ma BIC’ów!
Koniec, nie ma, nie ma, amen!

Hmm, chyba nie będzie tak źle z pisaniem. Dlaczego nie pisałem? Działo się dużo, a ja bałem się zatrzymać, by o tym napisać tutaj. Pisałem w innych miejscach, więc nie martwcie się, nadrobię;) Bałem się kliknąć i dodać nowy wpis, boowe;p ja i strach.. Mes miał rację, im jesteś starszy, tym jesteś twardszy. Każdy się zastanawia, czy ludzie się zmieniają. Proste, że tak! Hah, już czuję ten blogowy kocioł w głowie. Miałem dodać tylko opis, a szaleję.. i co do szaleństw, mogłem usłyszeć, przeczytać:

Ja chyba zwariowałam z Tobą
Oszalałeś ze mną Ty
Zbudziłeś mnie w środku dnia
I teraz nigdy więcej
Nie chcę, nie chcę
Nigdy więcej już nie chcę spać

I co do walentynek. Komercyjne święto, ble! Trzeba kupować sobie prezenty, trzeba mówić miłe rzeczy.. Jak dla mnie, to to święto jest bardziej potrzebne, niż jakiekolwiek inne. Ludzie tak rzadko na dobro sobie robią, tak rzadko dają sobie prezenty bez okazji, że ta okazja, by je sobie dać wydaje im się niepotrzebna. I z drugiej strony – czy ludzie w ogóle wierzą w miłe rzeczy, jakie im się mówi? Ehh, często jest tylko ‘psss’, bo to, co mówisz, wydaje się nieprawdopodobne, a jest po prostu.. szczere.
A z trzeciej strony. Poszliśmy z Olgą na film, który.. nooo, nie spełnił naszych oczekiwań. Naszych, a także tych wszystkich osób siedzących na sali razem z nami. Godzina seansu nam pasowała, tytuł miał dobry, Jude Law w nim grał – ktoś tylko o fabule zapomniał:D Bowe, ale co z tego? Ta Dziewczyna siedząca obok dostarczyła mi więcej uśmiechu, niż mogłaby to zrobić jakakolwiek komedia;D Za oknem pociągu drzewa, drzewa, plaża, drzewa, drzewa.. Przed oknem pociągu uśmiechy, uśmiechy. Nic, tylko podróżować!:)

Mogę mieć świat u stóp ja nie przypuszczam ja to wiem
Mogę mieć takie życie jak inni mają sen
Mogę pojechać hen i tam znaleźć szczęście
Mogę być szczęśliwy tu mając proste zajęcie

Zagrałem w filmie (niestety jest pocięty, widocznie komuś nie spodobał się mój humor), napisałem wiersz, rozśmieszyłem salę skeczem swojego autorstwa.. Miałem napisać słowa piosenki dla pewnej śpiewaczki, miałem wystąpić z kabaretem NIC. Ale o tym nie napiszę;)

on ma ruch jak skup euro palet,
biznes kręci się jak rtęci słup.
do biznesu ma talent,
roześmiany od ucha do ucha,
choć to nie uśmiech orderu

Miało być krótko. Wyszło średnio – jeśli chodzi o długość, nie o treść;p Wersja skrócona, pisana na szybko, pisana na milion życzeń, próśb i rozkazów spełnionych przez jedno zdanie:D Aaa, i przypomnę Wam styl, w którym jestem jedyny.. ;D

Uśmiech jest najprawdziwszy,
kiedy jednocześnie uśmiechają się oczy..

Łehehehe, Dzieciaki, łehehehe!:)